Zandbak

Sinds een paar weken gaat ook Christan naar de peuterspeelzaal.

'De Hummelkoel' beschikt naast een hele hoop speelgoed (denk aan Duplo, houten garages, verkleedkleren, boekjes en nog veel meer) ook over iets waar onze kleine grote man helemaal enthousiast van kan raken.

Een in-door zandbak!

Een hoek van de speelzaal is namelijk gereserveerd voor een paar kuub zand, emmertjes, schepjes en plastic bulldozers.

Aangezien ze qua leeftijd niet veel schelen gaan de kinderen samen naar de speelzaal. Dat wil zeggen: op maandagochtend en woensdagochtend gaan zowel Eva als Christan tegelijk 'uit spelen'. En dat komt mooi uit: voor Christan is er dan namelijk direct een vertrouwd en herkenbaar element aanwezig, zijn 'susje'. Dat maakte het voor hem dan ook makkelijker om zich thuis te voelen in een nieuwe situatie, eentje waarbij mama niet in de buurt is.

De eerste paar keer verliepen dan ook probleemloos. Mama zette beide kindertjes af, en ging boodschappen doen of even sportief aan haar conditie werken. En bij het ophalen werd ze enthousiast begroet door 4 armpjes!

Moe maar voldaan naar huis, om er in de bijkeuken achter te komen dat Christan een duidelijke voorkeur heeft voor bepaalde elementen uit de speelzaal. Bij het uittrekken van zijn schoenen komt namelijk geheid een deel ervan mee naar huis: zand!

En als je hem vraagt wat hij gedaan heeft op de speelzaal, is zijn antwoord steevast, en met verve : 'Sanbak speelt!".

De kring vind hij ook erg leuk, om zo samen liedjes te zingen. Liedjes die luidkeels ten gehore worden gebracht wanneer ik thuis kom. En er wordt ook geknutseld. Een papieren sneeuwman, een gestempelde schoen of een stoombootje waar enkel nog Sinterklaas aan ontbreekt.

Maar die zandbak, he.

Die zandbak blijft toch het áller-, állerleukste!