Plaspauze

"Mama, ik moet plassen!" klinkt het sinds kort met regelmaat door de woonkamer. En dan laten we even alles waar we op dat moment mee bezig zijn vallen, om haar naar de wc te brengen.

Want: Eva wordt zindelijk.

Met andere woorden: ze loopt overdag zonder luier, in een gewone onderbroek rond, en zegt nu zelf wanneer ze moet plassen. En áls ze dan moet, doet ze ook een dikke plas op de pot! En die onderboek? Die blijft droog.

In het begin was dat nog even wennen voor ons allemaal. Ze loopt gewoon in onderbroek door de kamer, gaat zitten op de bank, op het kleed, op de stoel. Ze eet, drinkt en snoept. In het begin ben je dan als ouder toch bang dat ze op een gegeven moment 'vergeet' dat ze geen luier om heeft, en dat de boel dan nat is. Nu waren we daar wel op voorbereid, en hadden we er rekening mee gehouden dat het kon gebeuren, maar tot nu toe (even afkloppen!) is alles droog gebleven.

En het blijft niet bij plassen op de wc alleen, ook het poepen gaat al heel goed. Een hoop kleine kinderen zijn in het begin namelijk nog wat geintimideerd door die grote pot waarop ze ineens hun behoefte moeten doen, en hebben liever een veilige luier om, als ze dan moeten. Zo ook Eva.

Op zulke momenten begint ze druk te doen, te hangen, en een beetje giechelend wordt ze dan op de pot gezet. En dan begint het: alles is leuk, interessant en dikke verhalen worden er opgehangen. Maar iets doen? Ho maar! En zo kan het gebeuren dat we eerst 4 keer met haar naar de wc gaan voor een plas, eer ze dan toch zichzelf zover heeft gebracht om ook te gaan poepen.

"Ik heb een grote plons gedaan!" is dan het eerste wat ze uitroept.

Als papa en mama zijn we natuurlijk ape-trots dat onze kleine meid zo groot aan het worden is. En dat laten we dan ook uitgebreid aan haar weten. En natuurlijk moet dat beloond worden.

Daarom hebben we een stickersysteem: voor elke plas mag ze een kleine sticker plakken, en voor elke grote boodschap uiteraard een grote boodschap. En als ze de vakjes heeft gevuld met een sticker, dan gaan we naar de speelgoedwinkel, en mag ze een kadootje uitzoeken. Zo stimuleren we dus dat ze zelf naar de wc wil, en wordt ze tegelijkertijd beloond voor haar grote gedrag.

Het lijken veel vakjes, maar als je bedenkt dat ze nu heel vaak roept dat ze moet plassen, dan kun je je voorstellen dat dat ook héél snel vol is. En dan gaan we iets leuks voor haar kopen.

Ondertussen kijken wij nog maar een keer naar haar en verzuchten: "Wat wordt ze gróót, he!"