Wie kent hem niet?

Al een week of twee ging het soms nergens anders over bij Eva. We zouden naar Ballorig. Want niemand minder dan Sinterklaas zou er zijn opwachting maken. En niet alleen dat, maar ze zou ook een uurtje mogen spelen in de apenkooi (hey, da's toevallig! ;-) ), en dat laat ze zich geen 2 keer zeggen.

Dus op zaterdagochtend de luiertas ingepakt. Luiers erin, drinken erin, wat te eten erbij, en wat schone kleren (voor het geval dát...). Beide kinderen de jas aan, en in de kinderstoel gezet. Eva was al bijna niet te houden! Ze wist precies waar we naar toe zouden gaan.

Blijft prachtig om te merken dat ze nu al langzaam een echt besef van dit soort zaken begint te ontwikkelen. Zo zie je gewoon voor je ogen een klein mensje ontstaan, met een eigen willetje, en (vooral!) een pittig karakter. Dat ze nu midden in de peuterpubertijd (waarover een andere keer meer) zit, dat is ze voor die dag even vergeten.

Om half twee reed onze station het parkeerterrein op, onder luid gegil van Eva. Ongelooflijk hoe sommige zaken indruk maken op een kind. Zo weet ze ook precies dat de 2 gouden bogen op een rode paal van McDonald's zijn, ondanks dat we daar misschien 1 x per jaar komen (en dan vaak ook alleen om even een luier te verschonen als we onderweg zijn). Maar ze ziet dat logo, en roept dan op de top van haar longen 'Mekdonuds' (ja, haar Engels is nog niet je dát... ;-) ).

Maar goed, Ballorig dus.

Bij binnenkomst stonden even melden dat we voor Sinterklaas van Ordina komen (e.e.a. was georganiseerd door Ordina), en Eva liep meteen door naar ballenbak en apenkooi. Die hebben we vervolgens een kwartier niet meer gezien.

Karin en ik hebben met Christan een plekje gezocht. Alleen ook hij wilde per sé naar de ballenbak en het luchtkussen. En meteen naar de wipkip!
Om een uurtje of 2 kwam het teken dat we naar de voor ons gereserveerde zaal konden, waar Sint zou komen.

Eva vond het maar wát spannend!

Sint ging zitten op een witte bank, geflankeerd door een stel zwarte Pieten. Dan ook nog wat Pieten die door de zaal lopen, en kruidnoten uitdelen, en het feest is natuurlijk compleet!

Eerst zongen de kinderen een mooi liedje voor de Sint, waarbij Eva uit volle borst meezong! 'Sinterklaas Kapoentje' en 'Sinterklaas, kom maar binnen met je knecht!'. Echt heel bijzonder om te zien, dat ze die liedjes in een paar keer oefenen heeft geleerd, en ze nu meezingt!

Ze heeft nog niet helemaal door wie die man nu is, waarom hij zwarte mensen bij zich heeft, en waarom hij kadootjes uitdeelt, maar dat zij zelf nu ook een kadootje krijgt, is natuurlijk niet aan dovemansoren gericht!

Daarna was het tijd voor een verhaaltje van de Sint. Eva ging stilletjes op de grond zitten, en was duidelijk toch wat onder de indruk, van de Pieten, en die man met die grote witte baard! Je kon aan haar hele gezicht zien dat ze zat te twijfelen, of dit nu wel echt zo leuk was, als papa&mama hadden gezegd.

Nog een geluk dat er veel andere kindjes waren, want dat gaf duidelijk toch wat steun.

Uiteraard was het daarna tijd voor de kadootjes, en dat liet ze zich gelukkig ook geen 2 x zeggen! Héél voorzichtig overwon ze haar angst en stapte op die grote man, met die mijter, en een zwarte Piet links, en een zwarte Piet rechts van hem, af! Sint vroeg nog om een handje, maar dat was dan toch teveel gevraagd. Maar met een dikke glimlach pakte ze dan toch het kleurige pakje van hem aan, en liep snel met mama terug naar de tafel om het uit te pakken!

Nadat alles weer wat rustiger was geworden, pakte ze nog wat snoepjes in haar kleine handjes, en liep een beetje zenuwachtig, maar toch al meer op haar gemak, naar Sinterklaas. Ze wilde even dankjewel zeggen voor het mooie kado. En hoe doe je dat beter, dan met een paar snoepjes!

Daarna mochten alle kinderen nog even naar beneden om zich nog even uit te leven in de apenkooi, ballenbak, glijbaan, springkussen en meer van dat soort klim- en speeltuig!

Om ongeveer 16:00 de hele bubs weer in de auto geladen en weer terug naar huis. Rode wangetjes bij Eva, en kleine walletjes bij Christan. Die is dan ook thuis direct even naar bed gegaan. Eva niet! Die zat zó vol van alles, dat het nog lang onrustig bleef!

(Al moet ik zeggen dat ze 's avonds om 19:45 naar bed ging, en om 19:47 als een blok sliep! Maar dat zal zij zelf altijd ontkennen! ;-) )

Ben benieuwd naar hoe dat alles volgend jaar gaat, als Christan ook oud genoeg is om een beetje mee te krijgen wat er allemaal gebeurt. Dit jaar was in ieder geval erg leuk! Op naar de Kerst!